Monday, December 6, 2010

ชินชา

เคยรู้สึกเบื่อบ้างมั๊ย เคยรู้สึกเซ็งบ้างมั๊ย มีอะไรหลายอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิต แล้วมันทำให้เรารู้สึก numb และชินชา บ้างมั๊ย ถ้าใครที่มีความรู้สึกอย่างนั้นหละก็ Welcome to my world เพราะว่าตอนนี้ มีความรู้สึกอย่างนี้อยู่ อย่างแรง

หลายอย่างที่เป็นอยู่ หลายอย่างที่ผ่านเข้ามา มันทำให้เรารู้สึกชินชา กับสิ่งที่เป็นอยู่ มันทำให้เราเบื่อ หน่าย และเซ็ง หลายๆสิ่งหลายๆอย่างที่บางทีเราทำไป พร่ำพูดไป มีหลายๆอย่างที่เราต้องการทำ ต้องการปรับปรุง ต้องการ improve แต่ก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรขึ้นมา เพราะถ้าเราเป็นคนบอก เป็นคนพร่ำพูด เป็นคนเสนอ แต่ไม่มีคนสนอง หรือคน ที่บางทีก็สนองแค่ผิวๆเผินๆ อีกไม่นาน ทุกอย่างก็จะกลับมาเหมือนเดิม

ชีวิตมันก็เลยเริ่มที่จะชินชา และตายด้านไปความรู้สึกเหล่านี้ 

แต่ถ้าจะมองในอีกมุมมองหนึ่ง มันก็ดีเหมือนกัน มันเริ่มทำให้เราปลง มันเริ่มทำให้เราเลิกที่จะสนใจคนอื่น มันเริ่มที่จะทำให้เราหันมาใส่ใจตัวเองมากขึ้น มามองเข้าไปข้างในของตัวเราเองว่า เราต้องการอะไรในชีวิต มันทำให้เราหันกลับมาดูแล และเอาใจใส่ตัวเราเองมากขึ้น 

ก็ถือสะว่า เราเปลี่ยนวิกฤติให้เป็นโอกาสก็แล้วกัน

Sunday, September 26, 2010

สำหรับคนขี้เหงา

เคยรู้สึกหนาวๆ เศร้าๆ เหงาๆ บ้างมั๊ย ไม่ต้องตกใจ ไม่ต้องแปลกใจ เพราะของบางอย่าง หรือใครบางคน บางทีก็งดงามเกิน ไม่มีใครเอื้อมถึง ก็เลยต้องหนาว ทนเหงาไปพลางๆก่อน

ของที่ดี ของที่มีค่า จะได้ใครมาเป็นเพื่อนคู่ใจ ก็ต้องเลือกกันนิดหนึ่ง จับๆมาสุ่มสี่สุ่มห้า ก็คงไม่ไหว แต่ถ้ามันหาใครเลย ไม่ได้จริงๆ พี่ J ว่าอยู่คนเดียวอย่างมีคุณค่าหนะดีที่สุดแล้ว

ของดี ของมีค่า ก็ต้องเลือกกันนิดหนึ่ง อาการเหงา อาการเศร้า มันเป็นอารมณ์แค่ชั่ววูบ เหมือนลมแผ่ว ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป

ของแบบนี้ไม้ต้องรีบนะ เด็กๆ


Saturday, September 11, 2010

พึงพอใจในสิ่งที่เรามี

เราเคยกันมั่งมั๊ยเอ่ย ที่มองไม่เห็นค่ากับหลายๆสิ่งที่อยู่รอบๆตัวเรา
หลายๆคน คิดว่าทุกอย่างได้มาง่ายๆ ของบางอย่าง เราเห็นอยู่ทุกวัน อยู่ข้างๆรอบตัวเรา เราจะไม่มองเห็นค่าเท่าไหร่นัก

พี่ J ตอนนี้นั่งเขียน blog อยู่ที่ เมืองรอบนอกของ Queensland แบบว่า Internet ที่นี่ช้ามาก สัญญาญโทรศัพท์มือถือ ก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ กะขับรถไปเที่ยวชมวิวสะหน่อย ปรากฏว่าสัญญาญโทรศัพท์ก็ไม่มี ที่ใหนที่ไม่มีสัญญาญโทรศัพท์เราก็ไม่อยากไป เพราะกลัวว่าถ้าเกิดเป็นอะไรขึ้นมา แล้วติดต่อใครไม่ได้ เราก็ไม่อยากเสี่ยง

การมาครั้งนี้ พี่ J ก็เลยต้องพก SIM card โทรศัพท์มือถือของบริษัทที่สัญญาญเค๊าดีๆมาด้วย กันเหนียว ว่างั้นเถอะ

ส่วน mobile broadband Internet 3G ที่เคยใช้อยู่ที่บ้าน ที่เสียบปุ๊บ ก็วิ่งปึ๊ดวิ่งปึ๊ดเนี๊ยะ มาอยู่ที่นี่ กลายเป็นแค่ 2G เอง เราก็คิดในใจว่า เออ คนแถวนี้เค๊าอยู่กันยังไงนะ เป็นเรานะ Internet ต้องเร็วปึ๊ด มือถือต้องเช็ค email ได้ อะไรประมาณเนี๊ยะ มันก็เลยทำให้เรารู้ว่า เออ ชีวิตเรา และสิ่งที่เรามีอยู่ในชีวิตประจำวันเนี๊ยะ มันดีกว่าคนแถวๆนี้เยอะเลยนะ

Australia ต่อให้ขึ้นชื่อว่าเป็นประเทศที่พัฒนาแล้วก็เถอะ แต่เมืองรอบนอก หรือ regional areas ก็ล้าหลังกว่าเมืองใหญ่ๆเยอะเลยแหละ ดังนั้นพวกเราที่อยู่ที่ Wollongong หรือหัวเมืองใหญ่ ก็ควรที่จะพึงพอใจในสิ่งที่ตัวเองมีสะ

Saturday, September 4, 2010

ก็เพราะปัญหามีไว้ให้เราแก้

เคยเหนื่อย เคยท้อกับปัญหาต่างๆที่มันผ่านเข้ามาในชีวิตประจำวันบ้างมั๊ย
หลายอย่างๆ ไม่ว่าเรื่องการงาน หรือการดำเนินชีวิตทั่วๆไป บางครั้ง หรือหลายๆครั้ง ที่มันไม่ได้เป็นไปตามที่เราวางแผน หรือคาดหวังเอาไว้

เหนื่อยได้ แต่อย่าเพิ่งท้อนะ

มีบ่อยครั้งเหลือเกินที่งานของพี่ J ประดังสุมเข้ามาทีเดียวพร้อมกันหลายๆงาน ปัญหาและรูปแบบของงาน และ case ต่างๆที่ทำให้ลูกค้า แตกต่างกันออกไป บอกได้เลยว่าเหนื่อย เพราะเราก็มีธุรกิจและการงานหลายอย่างที่ต้องรับผิดชอบ

ปัญหาและการงานที่มันสุมๆเข้ามาทีเดียวพร้อมกัน ก็เล่นเอาเราเหนื่อยได้เหมือนกัน แต่ถ้าได้นั่งทำงานไป ทีละ case ทีละ case สุดท้ายแล้วมันก็ทำได้สำเร็จ พอผลงานออกมา เป็นที่น่าภาคภูมิใจ เราดีใจ เรา happy ลูกค้า happy เราก็พอใจแล้ว

เหนื่อยมากๆ นั่งหลับตาสักพัก เหยียดขายาวๆที่โซฟา เดี๋ยวก็หายเหนื่อย เหนื่อยหนะ เหนื่อยนะ แต่เราไม่เคยท้อ เพราะงานที่เลือกทำ ทุกงาน ทุกชิ้น เป็นงานที่เราเลือกเอง เป็นงานที่เราอยากทำ ไม่มีงานใหนเลยที่เราฝืนๆทำ เพราะถ้าเราไม่ชอบ เราก็คงไม่ทำ อะนะ ปรัชญาง่ายๆ เพราะงานที่ทำอยู่ทุกวันนี้ ไม่มีใครมาบังคับให้เราอยู่แล้ว เราเลือกที่จะทำเอง

วันนี้ใครเหนื่อย หยุดพัก เมื่อหายเหนื่อยแล้ว ก็จงเดินหน้าสู้กันต่อไป
Stop, Revise, Survive.... นะคร๊าบบบบบบ