ชีวิตฝรั่งคนแก่แสนเศร้า

ช่วงนี้พีจอห์นได้มีเวลาว่างไปเรียนเต้นรำแก้เซ็ง คือเราก็อยากเปลี่ยนบรรยากาศมั่ง
ไม่ใช่ทำแต่งานและงาน หรือเรียนและเรียน ก็เลยอยากไปทำอะไรแปลกๆมั่ง

ไปเรียนเต้นรำก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่จำเจอยู่กับสิ่งเก่าๆเดิมๆ
ไปเรียนเต้นรำเราก็รู้จักคนใหม่ๆด้วย พี่จอห์นก็ได้ไปรู้จักคุณลุงแก่ๆคนหนึ่งด้วย
แกก็เล่าชีวิตแกให้ฟังว่า แกก็มาเรียนเต้นรำเพราะอยากหาอะไรทำ แก่แล้วอยู่คนเดียว เพราะเมียก็ตายจากไปแล้ว ลูกๆก็โตไปมีครอบครัวกันหมดแล้ว แกก็ไล่ให้ฟังว่าลูกแต่ละคนอายุเท่าไหร่ เออลูกๆแกก็อายุไล่เลี่ยกับเราเลยนี่หว่า

เราก็เลยถามว่าลูกๆแกทำงานที่ใหนมั่ง อ้าว ปรากฏว่าลูกๆแกก็ทำงานและก็อยู่แถวๆนี้นี่เอง ไม่ไกลกัน ขับรถไม่น่าเกิน 20 นาที แต่คุณลูงก็บอกว่าลูกๆแก busy และก็ทำอะไรกับครอบครัวของเค๊า ไม่ได้มายุ่งเกี่ยวกับแก เราก็เลยบอกไปว่า เอ๊า you ก็เป็น family member เหมือนกันนะ ไม่ใช่คนอื่น ก็น่าจะทำกิจกรรมอะไรด้วยกันได้ทุก weekend นะ แกก็บอกว่าลูกๆเค๊าไปมีครอบครัวของเค๊าหมดแล้ว ไม่ได้มายุ่งเกี่ยวกับแกแล้วหละ

เราก็ได้แต่หดหู่ และก็สงสารว่า เอ๊ะ อะไรกัน ลูกๆอยู่ใกล้ๆแค่นี่ เค๊าไม่ได้ไปมาหาสู่กันเลยเหรอ ทิ้งพ่อแก่ๆอยู่คนเดียว ก็น่าสงสารอยู่นะ ถ้าเออ แบบว่าทำงานอยู่ไกลก็ว่าไปอย่าง ถ้าเป็นเรานะ เราจะมาหาทุก weekend เลย เอาหลานๆมาเล่นด้วย อยู่กันเป็น family

อย่างนี้แหละน๊า culture ฝรั่ง ซึ่งก็เป็นอะไรที่เราไม่เห็นด้วยจริงๆ เห็นแล้วก็น่าหดหู่

ฝรั่งไม่ได้รวยไปสะทุกคน

ไม่รู้ว่าเป็นอะไร คนไทยเราเนี๊ยะชอบติดภาพเดิมๆว่าฝรั่งต้องรวย

แหม ลองมาอยู่เมืองนอกเองสิ ถึงจะรู้ว่า เปล่าเลย ฝรั่งไม่ได้รวยอะไรมากมายเลย เพียงแต่ค่าเงินเค๊าแข็งกว่าเงินบาทไทยก็เท่านั้นเอง

ลองนึกเอาสิว่า ถ้าฝรั่งที่นี่เรียนจบแค่ ม.4 (เพราะเค๊าบังคับเรียนแค่ ม.4) อยู่ที่ออสเตรเลียนะ ถ้าจบ ม.4 ก็แทบจะหางานอะไรไม่ได้แล้วหละ ก็ต้องไปเป็นกรรมกรรับจ้างทั่วไป แล้วคิดเหรอว่าจะมีตังค์

ดังนั้นน้องหนูทั้งหลายที่มัวแต่จะจ้องหาผัวฝรั่ง ถามเค๊าหน่อยก็ดีนะว่าเค๊าเรียนจบอะไรมา ทำงานอะไร ไม่ใช่เห็นผมทองๆ ตาฟ้า ก็ถ่างขาไว้รอเลย ไม่ใช่

ที่พี่ J ให้คำแนะนำเนี๊ยะก็เพราะว่าพี่ J เป็นอาจารย์สอนหนังสือด้วย บอกได้เลยว่า เด็กๆถ้าไม่ตั้งใจเรียน เค๊าก็ไปทำมาหากินอะไรไม่ได้ สู้กับคนที่มีความรู้ความสามารถไม่ได้ สุดท้ายตกงาน หรือเป็น unskilled worker สุดท้ายก็ต้องมาเป็นภาระของรัฐบาลที่ต้องมาเลี้ยงดูอีก

ได้พวกที่เป็ฯ unskilled worker คือพวกที่ชอบไปเที่ยวภูเก็ต หรือพัทยาปล่อยๆแหละ คิดเองสิ คนมีงานทำเป็นหลักเป็นแหล่ง ใครเค๊าจะลางานได้ไปเที่ยวเมืองไทย หาผู้หญิงได้ออกบ่อยๆ ได้พวกที่ไปบ่อยๆเนี๊ยะคือไอ้พวกที่ไม่มีงานมีการทำ และที่ไปได้บ่อยๆเนี๊ยะ เพราะค่าตั๋วและค่าไปเที่ยวเมืองไทยหนะไม่แพง มันไม่ได้หมายความว่าเค๊ารวยหรือมีตังค์ นะจ๊ะน้องหนู

มารยาทในการเข้าประชุม

เมื่อวานพี่ J ได้มีโอกาสไป seminar เกี่ยวกับกฏหมายอิมมิเกรชั่นของประเทศออสเตรเลีย นั่งฟังทั้งวัน ก็ได้สังเกตุเห็นอะไรหลายๆอย่าง โดยเฉพาะมารยาทของการเข้าประชุมหรือ seminar ของหลายๆคน ก็ขอประมวลเอาง่ายๆดังต่อไปนี้ก็แล้วกัน

• ปิดมือถือหรือเปิดเป็น silent หน่อยก็ดี ไม่ต้องอวดหรอกว่าเป็น busy person ถ้า busy นัก ทำไมไม่นั่งอยู่ที่ office วะ มา seminar ทำไม
• ไม่ต้องแย่งกันพูด กันถาม presenter ก็ได้นะ take turn หนะ take turn รู้จักป๊ะ
• เวลาไปนั่งกินข้าวเที่ยงช่วง break หนะ ใช้ช้อนกลางก็ได้นะ แหมเอาตะเกียบมึงมาหนีบอาหารไป เห็นแล้วก็หายอยากเลยหวะ เซ็ง!!!
• เวลานั่งโต๊ะกินข้าวกันหลายๆคน หลายเชื้อชาติเนี๊ยะ พูดภาษาอังกฤษกันหน่อยก็ดีนะ คนร่วมโต๊ะก็นั่งหัวโด่เด่อยู่ อยากพูดภาษา xxx มาก ก็กลับไปอยู่ประเทศ xxx เลยไป

common sense หนะ common sense มีป๊ะ

ชีวิตนั้นมันช่างเป็นอะไรที่ไม่แน่นอนเอาสะเหลือเกิน

ชีวิตคนเรานั้นมันช่างไม่แน่นอนเอาสะจริงๆ
มันกำหนดอะไรได้ไม่มากเลย คนเราเจอกันวันนี้ พรุ่งนี้อาจไม่ได้เจอกันอีกเลยก็ได้
คนเราเพิ่งพูดคุยกันวันนี้ มันอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายของการพูดคุยของเราก็ได้

ในขณะที่หลายๆคนกำลังสนุกสนานกับการเล่นสงกรานต์ รู้หรือเปล่าว่าบางครอบครัวเค๊ากำลังเสียใจกับการจากไปของใครบางคน

ในขณะที่หลายๆคนกำลังสังสรรค์เทศกาลวันตรุษจีน รู้หรือเปล่าว่าบางครอบครัวเค๊ากำลังเสียใจกับการจากไปของใครบางคน

ชีวิตคนเรานั้นมันไม่เที่ยงอะไรสะจริงๆ
ดังนั้น ไม่ต้องไปอะไรกับมันมากมาย
ทำวันนี้ ให้ดีที่สุด เพราะเราไม่รู้ว่าเราจะอยู่ถึงพรุ่งนี้หรือเปล่า